Rośliny wspierające regenerację układu odpornościowego

Wstęp

Cywilizacja, w której obecnie przyszło nam żyć, zapędziła się w ślepy zaułek. Ewidentnie środek ciężkości jej funkcjonowania został przesunięty w kierunku niepohamowanego generowania zysku, z jednej strony, oraz bezdusznego wykorzystywania pozycji jednych grup społecznych dla dominacji nad innymi. Normy etyczne i moralne stały się przeszkodą, którą należy odsunąć na dalszy plan. W tym wszystkim życie, jako niegdyś wartość nadrzędna, zostało sprowadzone do poziomu towaru, który można kupić i sprzedać. Nie mająca granic eksploatacja środowiska czyni nasze otoczenie coraz mniej przyjaznym. Znaczące organizacje, których formalnym celem jest ochrona natury, z nielicznymi wyjątkami, wykonują działania pozorne, tak naprawdę obliczone na realizację partykularnych interesów. Obecna tzw. konwencjonalna medycyna w znacznym stopniu również wpisuje się w ten schemat. Dlatego też powinniśmy sami zdobywać wiedzę budując jednocześnie świadomość innych, w celu ochrony tak otoczenia, w którym żyjemy, jak i nas samych. Dbanie o zdrowie, jest w tej kwestii działaniem fundamentalnym, gdyż tylko na zdrowym i świadomym, w szerokim tego słowa znaczeniu, społeczeństwie można zacząć przywracać światu harmonię. Podstawą naszego zdrowia jest sprawny system immunologiczny, który niestety u wielu ludzi ze względu na uwarunkowania cywilizacyjne jest w stanie wymagającym podjęcia radykalnych działań w kierunku jego regeneracji. Odbudowa układu odpornościowego może być prowadzona na wielu polach takich, jak miedzy innymi: właściwa aktywność fizyczna połączona z przebywaniem, chociaż czasowym, w czystym środowisku, właściwa dieta, suplementacja minerałami i witaminami poprawa energetyki organizmu, medytacje, dźwięk grających mis tybetańskich, życie w przyjaznym otoczeniu, minimalizacja sytuacji stresowych, terapia np. w komorze normobarycznej i wiele innych. Wszystkie wyżej wymienione metody przynoszą namacalne efekty. Jednakże rozpocząć należy od regeneracji układu immunologicznego na polu fizycznym, przeprowadzonej za pomocą substancji pochodzenia naturalnego.

Rośliny wspierające odbudowę układu immunologicznego

Wiele badań opublikowanych na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat dowodzi, że ponad 80 % komórek układu immunologicznego usytuowanych jest w naszych jelitach. Dlatego też regenerację tego układu powinniśmy zaczynać od odbudowy właściwej flory bakteryjnej. Niestety jest ona bardzo często dewastowana przez styl życia W znacznym stopniu przyczynia się do tego niewłaściwa dieta obejmująca między innymi produkty wysoko przetworzone, w których składzie powszechnie znajdujemy wszelkiego rodzaju konserwanty spulchniacze, antybiotyki substancje przeciwgrzybiczne. Poza tym do niszczenia naszej flory czynnie przyczyniają się między innymi środki farmaceutyczne – przeciwbólowe, tłumiące objawy infekcji. I wiele innych elementów z takich jak: zanieczyszczone środowisko, kosmetyki, czy stres.

Kiszonki i ich rola we wspomaganiu układu immunologicznego

W zbiorze substancji pochodzenia naturalnego, którymi możemy skutecznie wspomóc odbudowę naszego organizmu, w tym również systemu immunologicznego zasadniczą role odgrywają elementy pochodzenia roślinnego. Możemy tu wymienić tak same rośliny, jak i przetwory z nich wykonane. Wśród przetworów znacząca rolę, tak w codziennym odżywianiu, jaki działaniach terapeutycznych ukierunkowanych w stronę układu odpornościowego, mają kiszonki.

Kiszenie od bardzo dawna stanowi jedną z najbardziej popularnych metod konserwowania żywności. Wynikiem tej metody jest rozkład cukrów prostych na kwas mlekowy. Tenże kwas mlekowy tworzy w naszych jelitach doskonałe środowisko do rozwoju sprzyjających nam bakterii jelitowych. Poza tym kwas mlekowy aktywnie przyczynia się do usprawnienia procesu trawienia, jak również przyswajania substancji odżywczych. Kwas mlekowy również bierze udział w syntezie witaminy K oraz z grupy B. Poza kwasem mlekowym produkty kiszone są zbiorem dobroczynnych dla nas bakterii. Między innymi bakteriocyny, skutecznie eliminującej drobnoustroje chorobotwórcze. Żaden produkt farmaceutyczny nie jest probiotykiem porównywalnym w swojej skuteczności do kiszonek. W kiszonkach znajdziemy również bardzo dużo błonnika pokarmowego oraz wielu minerałów i witamin, w zależności z jakiej rośliny dana kiszonka została zrobiona. Jednakże większość kiszonek zawiera znaczne ilości witaminy C, która w procesie kiszenia ulega stabilizacji i nie ulega rozpadowi. Podobnemu procesowi ulega również witamina A. Poza tym w produktach kiszonych możemy znaleźć witamin z gruby B, E, A K1, K2 , PP (niacyny) oraz takie minerały, jak np. wapń, magnez, potas, fosfor. Wszystkie z wyżej wymienionych witamin, to silne przeciwutleniacze, stąd też spożywanie kiszonek przyczynia się do zapobiegania występowaniu chorób nowotworowych oraz przedwczesnemu starzeniu się organizmu. W procesie kiszenia powstaje również pewien neuroprzekaźnik zwany acetylochoiną. Wspomaga ona przekazywanie impulsów nerwowych oraz poprawia perystaltykę jelit i obniża ciśnienie krwi. Należy pamiętać, iż najwięcej korzyści przyniosą nam kiszonki wykonywane w sposób tradycyjny, nie wspomagane żadnymi czynnikami chemicznymi.

Kiszonki można wykonywać z bardzo wielu różnych roślin, w zależności od tego, jakiego efektu smakowego czy terapeutycznego oczekujemy. Do Najpopularniejszych z nich zaliczmy:

• Kapusta biała (Brasicca oleracea L) Kiszona kapusta jest produktem doskonale wspierającym regenerację i prace układu immunologicznego. Bakterie mlekowe z szeregu Laktobacillus są doskonały probiotykiem przyczyniającym się do regeneracji układu odpornościowego. Regulują równowagę flory bakteryjnej. Stanowią gardę zabezpieczająca przed przenikaniem patogenów. Ponadto kapusta kiszona wykazuje działania przeciwzapalne, wspomaga układ krążenia, stanowi czynnik prewencji przeciwnowotworowej, zwiększa perystaltykę jelit, a zawarta w niej luteina i zeoksantyna wpływają terapeutycznie na funkcjonowanie wzroku.
• Ogórki kiszone podobnie, jak kapusta biała, przyczyniają się do regeneracji układu odpornościowego poprzez zapewnianie równowagi flory bakteryjnej, tak w jelitach jak i pozostałych elementach układu pokarmowego. Dokonywane jest to poprzez oddziaływanie probiotycznych bakterii mlekowych. Ponadto bakterie te posiadają zdolności antyoksydacyjne. Dokonywane jest to między innymi poprzez glutation, kwas foliowy, jak i maślan.
• Buraki czerwone – kiszone buraki czerwone stają się na powrót popularnym elementem codziennej diety, jak i doceniane są ich walory wspomagające różnego rodzaju terapie, w tym odbudowę systemu odpornościowego. Można je stosować zarówno w postaci stałej, jak i bardzo cennego soku. Podobnie jak wyżej zaprezentowane produkty skutecznie wzmacniają funkcjonowanie systemu immunologicznego poprzez budowę właściwej flory bakteryjnej w jelitach. Ponadto przyczyniają się do opóźniania procesów nowotworowych i miażdżycowych za sprawą, wyprodukowanym w procesie fermentacji izotiocyjanianom. Są to aktywne biologiczne związki posiadające właściwości antykancerogenne, co oznacza, że między innymi zwalczają geny rakowe, jak i geny odpowiedzialnym za powstawanie guzków. Ze względu na bogactwo mikroelementów i witamin produkty z kiszonych buraków znajduję bardzo szerokie zastosowanie terapeutyczne między innymi: pomagają zwalczać anemię, regulują przemianą materii, wspomagają pracę nerek i wątroby przyczyniając się jednocześnie do oczyszczania organizmu z toksyn, obniżają poziom cholesterolu LDL, niwelują skutki kuracji antybiotykowej, zwiększają kondycję i witalność organizmu, i wiele innych.
• Poza wyżej wymienionymi roślinami, kiszonki mające zbliżone właściwości regeneracyjne można robić z wielu innych produktów roślinnych między innymi, botwiny, bobu, rewelacyjnego czosnku, kalafiora, fasoli, kiełki brokuła, kiełki pora, pieczarki i wiele innych, z których każdy ma nieocenione właściwości prozdrowotne.

Inne rośliny wspomagające odbudowę systemu immunologiczneg

• Aloes (Aloe arborescens) – roślina ta jest jest bardzo bogata substancję nazywaną aloektyna. Zawarta jest ona w śluzie znajdującym się w liściach rośliny. Poza tym znajdziemy tam również antranoidy, kwasy organiczne, wiele witamin rozpuszczalnych w wodzie, jak i minerały między innymi cynk, magnez i miedź.. Wzmianki o właściwościach terapeutycznych aloesu pochodzą już ze starożytnego Rzymu i Grecji. Substancje pochodząc z aloesu wykazują bardzo szerokie działania prozdrowotne. Dzięki związkom o właściwościach biostymulatorów preparaty z aloesu skutecznie uruchamiają mechanizmy systemu autoimmunologicznego, Ponadto charakteryzują się działaniem bakteriobójczym, przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Wyciąg z rośliny wykazuje również właściwości regenerujące tak całego organizmu, jak i np. skóry. Sok wyciśnięty z liści rośliny służy jako materiał do produkcji preparatów medycznych, między innymi o działaniu immunostymulującym, których dziadaniem jest regeneracja i pobudzanie układu imunologicznego, takich jak np. wino aloesowe. Zwiększające odporność organizmu między innymi na infekcje górnych dróg oddechowych. Ponadto preparaty z aloesu mają wiele innych wszechstronnych zastosowań w terapeutyce. Między innymi w okulistyce, chorobie wrzodowej, zwalczaniu nerwic, w środkach przeczyszczających, w dermatologii. Świeże zmiażdżone liście aloesu świetnie sprawdzają się w leczeniu oparzeń i trudno gojących się ran.

• Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea) – Jest rośliną wieloletnią dorastającą do wysokości od 60cm do 180 cm. Roślina posiada okazałe kwiaty w formie dużych koszyczków.

Liście górne siedzące dorastające do około 20 cm. Jako surowiec zielarski wykorzystuje

się zarówno ziele rośliny, jak i jej korzeń. Roślina w stanie naturalnym występuje w Ameryce

Północnej, Europie i Azji.W Polsce roślinę można spotkać w suchych lasach i na

piaszczystych brzegach wód. Zasób występujący w stanie naturalny nie jest wystarczający,

stąd też jeżówka jest uprawiana.

Roślina jest bogata w składniki aktywne, takie jak pochodne kwasu kawowego, flawonoidy,

polisacharydy, śladowe ilości olejków, poliacetyleny, aliloaminy oraz sole mineralne.

Roślina od setek lat była używana w terapii skutków ukąszeń, trudno gojących się ran.

Do Europy dotarła na przełomie XIX i XX wieku.

Przez kilkadziesiąt ostatnich lat zyskała popularność jako roślina skutecznie zwalczająca

bakterie , wirusy i grzyby. Jeżówka zawiera również substancje czynne, które z powodzeniem

stymulują układ odpornościowy. W ten sposób tak samo ziele jak i preparaty z jego

udziałem aktywnie przyczyniają się usprawnienia pracy układu immunologicznego i tym

samym zwiększenia odporności organizmu. Preparaty z jeżówki purpurowej można

przygotowywać w formie roztworów wodnych, alkoholowych, czy np. stabilizowanego soku

wyciskanego ze świeżych roślin. Ziele może być stosowanie zewnętrznie na trudno

gojące się rany egzemy, czy łuszczycy oraz wewnętrznie poza stymulowanie układu

odpornościowego, w schorzeniach górnych dróg oddechowych, kaszlu i stanach grypowych.

Czosnek ( Alium sativum )

• Jest to powszechnie znana roślina. Pod powierzchnią ziemi wytwarza bulwę złożoną. Cebula nazywana jest główką. Główka składa się z kilku cebulek, potocznie zwanych ząbkami. Z główki wyrasta łodyga wraz z pochwiastymi liśćmi. Długie ostro zakończone liście przybyszowe okalają łodygę. Na szczycie łodygi wyrastają kwiaty w formie baldachu. Terapeutyczne walory czosnku znane były już w starożytnym Egipcie Helladzie i Rzymie. Czosnek jest doskonałym elementem uzupełniającym działanie układu odpornościowego jego spektrum skutecznego oddziaływania jest bardzo szerokie. Skutecznie likwiduje wirusy, jest bakteriobójczy, ma działanie żółciopędne i przeciwmiażdżycowe, Działanie bakteriobójcze czosnku jest silniejsze od np. samej penicyliny, jak i wszystkich produktów w których występuje. Olejki eteryczne znajdujące się w czosnku zwane fitocydami zawierają między innymi zawierają siarkę. Olejki te z bardzo dużą skutecznością w zwalczaniu drobnoustrojów. Ponadto, czosnek ma działanie napotne, obniża poziom cholesterolu HDL oraz przyczynia się do redukcji ciśnienie krwi. Niezwykle ważnym faktem potwierdzonym badaniami jest to, że czosnek pomimo tak intensywnych działań bakteriobójczych nie niszczy naturalnej flory bakteryjnej. Co niestety ma miejsce przy stosowaniu antybiotyków farmaceutycznych. Sprawia to, że bez problemu może być podawany osobom w każdym wieku, jako środek profilaktyczny. Czosnek można stosować również zewnętrznie. Przyczynia się do odkażania i gojenia ran oraz stanów zapalnych skóry, w przypadku ropnego zapalenia gardła, migdałów i dziąseł, Potrafi skutecznie zwalczać gronkowca złocistego. Ponadto znajduje zastosowanie przy żylakach odbytu, grzybicy pochwy i wielu innych schorzeniach. Czosnek można podawać na wiele rożnych sposobów. Bardzo popularne są roztwory alkoholowe z czosnkiem, napar, Miazga do użytku zewnętrznego, czy do spożycia bezpośredniego oraz jako dodatek do wielu potraf sałatek i kiszonek. Jako ciekawostkę można dodać, że w starej tradycji ezoterycznej uważany jest jako element odstraszający złe energie.

Czarny bez (Sambukus nigra)

• Czarny bez przybiera formę silnie rozrastającego się krzewu, lub niewysokiego drzewa . Jako surowiec zielarski. Wykorzystywanych jest wiele elementów roślin takich jak :kwiaty, owoce kora i korzenie. Najpopularniejsze są jednak kwiaty i owoce. Kwiaty są zbierane w maju i czerwcu, owoce zaś owoce jesieniom. Roślina występuje powszechnie na terenie Europy, Azji Ameryce i Afryce Północnej. Czarny bez charakteryzuje się sinymi działaniami immonomodulującymi, czyli pobudzającymi układ odpornościowy. Badania wykazały, że ekstrakty z bzu czarnego mają intensywny wpływ na produkcję cytokin, zwiększają ją od 1,2 aż do 6,3 razy. Cytokiny to rodzaj białek wydzielanych przez leukocyty. Rola jaką pełnią w organizmie jest niezwykle rozległa, między innymi: inicjują stany zapalne, stymulują odpowiedź immunologiczną, uczestniczą w krwiotworzeniu. Ponad to uczestniczą w ochronie przed wirusami jak i działają stymulująco na leukocyty, które aktywniej przemieszczają się do źródła stanu zapalnego i wpływają na gojenie się ran. Jak widać Czarny bez ma nieocenione działanie profilaktyczne stymulujące układ immunologiczny. Ponad to kwiaty czarnego bzu zawierają znaczne flawonoidów takich jak np. rutozyd, pochodne kemferolu i kwercetyny, kwasy fenolowe. Jaki i spore ilości kwasów organicznych, olejki, garbniki, słusz, sterole i sole mineralne. W owocach natomiast znajdziemy glikozydy, cukry, pektyny, witaminę B, C i P, prowitaminę A oraz sole mineralne. Tradycja stosowania kwiatu czarnego bzu w terapeutyce ma bardzo stare korzenie. Stosowany był jako lek napotny, przeciwgorączkowy oraz przy infekcjach jamy ustnej i gardła do ich płukania. Zewnętrzne kwiat rośliny można stosować przy wrzodach i egzemach. Działają one również moczopędnie, uszczelniają ściany naczyń włosowatych, jednocześnie zwiększając ich elastyczność. Owoce rośliny powszechnie są stosowane w chorobach objawiających się gorączką, infekcjach górnych dróg oddechowych i stanach grypowych.

Imbir lekarski (Zingiber officianale)

• Imbir w naturze dorasta do wysokości około 1 m. wytwarza poziome bulwiaste korzenie ( kłącza), z których wyrastają czcionowe pędy na łodygach, których znajdują się liście lancetowate. Jako produkt zielarski wykorzystywane są kłącza imbiru. Roślina pochodzi z południowo – wschodniej Azji. Uprawiana jest na terenach charakteryzujących się gorącym klimatem takich jak Indie, Chiny , Jamajka, Brazylia, Zachodnia Afryka i Australia. Jest to roślina powszechnie stosowana jako przyprawa do potraw, oraz roślina lecznicza. Imbir ze względu na to, że zmniejsza lepkość krwi, zapobiega tworzeniu się zakrzepów, wpływa na podniesienie się stężenia cholesterolu LDL. Ponad to wpływa korzystnie na prace serca, poprawia witalność. Stąd też jest bardzo przydatny w stanach przemęczenia zarówno fizycznego jak i psychicznego. Zmniejszanie lepkości krwi skutkuje również jej łatwiejszym docieraniem do poszczególnych komórek, a co za tym idzie ich dotlenieniem. Co ma bardzo istotny wpływ na prace systemu immunologicznego. Korznie rośliny zawierają wiele witamin i mikroelementów takich jak witaminy C, B1, B2, E, A i K1, minerały: wapń, fosfor, żelazo i potas. Działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne imbir zawdzięcza cennym olejkom eterycznym i żywicom takim, jak gingerol i zinferon. Spożywanie imbiru zapobiegawczo skutecznie wspiera układ odpornościowy w tworzeniu bariery eliminującej niepożądane bakterie, drobnoustroje i wirusy. Ponadto imbir działa wykrztuśnie, przeciwbólowo, hamuje skurcze oskrzeli. Ze względu na swoje właściwości rozgrzewające skutecznie działa napotnie, a co za tym idzie pomaga w pozbywaniu się toksyn wychodzących z organizmu razem z potem. Na dalekim wschodzie uważany jest jako jedna ze świętach roślin.

Nagietek (Calendula officinalis)

Nagietek jest jednoroczną rośliną z rodziny astrowatych. Na tereny Polski został przeniesiony ze strefy śródziemnomorskiej. Jest popularną rośliną ozdobną, ale jednocześnie bardzo wszechstronną produktem zielarskim.. Kwiaty nagietka zawierają bardzo szeroką paletę substancji czynnych takich jak saponiny triterpenowe, sterole, karonoteidy ( szczególnie dużo w płatkach kwiatów) flawonoidy, kumeryny, oraz olejki eteryczne. Ponad to możemy w roślinie znaleźć związki śluzowe, kwasy organiczne, gorycze, żywice, witaminą C i wiele soli mineralnych takich jak np. magnez. Nagietek lekarski to jedna z najwszechstronniejszych roślin wykorzystywanych w terapeutyce. Ma bardzo szerokie spektrum oddziaływania na organizm. Zawarte w nim polisacharydy przejawiają poważne działanie immunostymulujące. Powodujące wspomaganie i uaktywnianie systemu odpornościowego. Saponiny natomiast działają przeciwstresowo, ograniczając np. stany depresyjne, jednocześnie uodparniając na czynniki stresogenne oddziaływające na psychikę. Nagietek stymuluje usuwanie zbędnych produktów przemiany materii poprzez pobudzanie do pracy wątroby i zwiększenie ilości wydalanego moczu. Nagietek, inne produkty, w których skład wchodzi, mają również cenione działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze i grzybobójcze. Zawarte w roślinie karotenoidy i triterpenom, przyspieszają gojenie się ran, A stosowany wewnętrznie oddziałuje ochronnie na błony śluzowe przewodu pokarmowego. Można dotrzeć do informacji, że w określonych okolicznościach nagietek wykazuje również działania przeciwnowotworowe. Kwiat nagietka jest składnikiem wielu mieszanek ziołowych . Poza tym można z niego wykonywać napary i odwary celem użytku zewnętrznego, jak i dla wykonywania zewnętrznych okładów. Przetwory z nagietka można spotkać również w postaci różnego rodzaju maści i smarowideł oraz jako roztwór alkoholowy w formie nalewki.

Dzika róża (Rosa canina)

• Dzika róża rośnie w formie krzewu o silnych kolcach znajdujących się łukowato wygiętych pędach. Kwitnie na przełomie maja i czerwca, owoce natomiast dojrzewają we wrześniu i październiku. Owoc stanowi ciemnoczerwoną lub koralową, owalną, lekko wydłużoną szypułkę. Surowcem zielarskim jest owoc i płatki kwiatów. Owoc zawiera on przede wszystkim znaczne ilości witaminy C. Poza tym możemy tam znaleźć karotenoidy, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, cukry oraz witaminy takie jak B1 i B2, E, K1 oraz olejek eteryczny roślinny, między innymi zawiera geraniol, cytronelol, i nerol. Działanie terapeutyczne owoców dzikiej róży znane jest o tysięcy lat. Pisali o niej między innymi Hipokrates, Teofrast i Dioskurdes. Roślina ze względu na zawartość dużej ilości naturalnej witaminy C jest uważana za doskonały stymulant układu immunologicznego człowieka. Oraz roślinę ogólnie wzmacniającą organizm Poza tym w medycynie ludowej tak sam owoc jak i wykonane z niego przetwory stosowane są przy nadciśnieniu tętniczym, chorobach serca i wątroby. Płatki kwiatów natomiast znalazły zastosowanie przy niestrawności, bólach gardła. Jako okłady płatki można stosować przy chorobach skóry oraz na rany. Przyswajalność zawartej w owocach róży witaminy C jest wielokrotnie większa od witamin syntetycznych, tym samym jest skuteczność również przewyższa wyrób przemysłowy. Poza wyżej wymienionymi owoce dzikiej róży charakteryzują się również działaniem przeciw skurczowym, moczopędnym i żółciopędnym. Owoc dzikiej róży może być stosowany w wielu różnych formach. Odwar stosuje się jako lek ściągający i przeciwzapalny. Olejek z płatków róży ma działanie stymulujące na wiele funkcji organizmu, znalazł zastosowanie w przemyśle kosmetycznym. Sam owoc można spotkać w składzie wielu mieszanek ziołowych. Poza tym popularne są odwary i napary z owoców rośliny, rożnego rodzaju nalewki, gdzie róża jest jednym ze składników lub występuje samodzielnie, wino z dzikiej róży, a nawet dżemy stanowiące niezastąpione nadzienie do pączków.

Żeń-szeń ( Panax ginseng)

• Żeń – szeń jest rośliną wytwarzająca dość umięśniony korzeń palowy, z którego wyrasta skromnie rozgałęziona elastyczna łodyga dorastająca do wysokości około 70 cm. Z łodygi wyrastają liście długoogonkowe. Na końcu łodygi wyrasta pęt kwiatowy. Podstawowym surowcem zielarskim jest korzeń rośliny, ale samo ziele również zawiera wiele wartościowych substancji. Tak w korzeniu, jak i zielu można znaleźć od 0,5 do12 % saponin triterpenowych, poz tym ginsenozyd R0, olejki eteryczne, alkohole, i wiele innych substancji. Badania potwierdzają, ze to właśnie gonsenozydy stanowią zasadniczy składnik warunkujący właściwości lecznicze rośliny. Najwięcej znajduje się ich w drobnych odrostach od korzenia głównego. Na dalekim wschodzie żeńszeń uważany jest za jedną ze świętych roślin, podobnie jak wyżej wymieniony imbir. Roślina ta ze względu na swoje właściwości zostawała wielokrotnie poddawana różnorakim badaniom między innymi dotyczącym oddziaływania na układ immunologiczny. Z badań tych wynikało, że podawanie żeń szenia diametralnie zwiększało poziom wytwarzania przez system odpornościowy przeciwciał ukierunkowanych na różne wirusy. Potwierdza to, że jest on skutecznym stymulantem układu immunologicznego. Przez co doskonale sprawdza się jako zioło spożywane zapobiegawczo. Korzeń żeńszenia jest ziołem znanym we wschodniej medycynie od co najmniej kilku tysięcy lat. Poza stymulowaniem układu odpornościowego stwierdzono, że roślina poprawia szeroko pojętą kondycję psychofizyczną organizmu. Ponadto wyciąg z korzenia obniża poziom cholesterolu HDL, obniża poziom cukru we krwi, ma działanie przeciw wrzodowe, hamuje rozwój niektórych nowotworów. Ma również korzystny wpływ na układ krążenia stymulując przy tym pracę serca. Powiększa tzw. zdolności przystosowawcze organizmu do zmiennych warunków, zarówno na polu fizycznym, jak i psychicznym uwarunkowanym stresem. Na podstawie badań, w których wzięli udział sportowcy odnotowano, że roślina przyczynia się do podniesienia sprawności organizmu oraz przeciwdziała zmęczeniu między innymi na skutek ograniczania produkcji kwasu mlekowego. Preparaty, których składnikiem jest żeńszeń zalecane są osobom poddającym się np. ciężkiej pracy fizycznej jak i starszym.

Tarczyca bajkalska ( Scutellaria bajcalensis Georg )

• Jest to roślina dorastająca do wysokości około 25 cm – 60 cm. Roślina posiada korzeń palowy, z którego wyrastają czasami mniej czasami bardziej intensywne korzenie boczne. Z korzenia głównego wyrasta krótki klacze którego wykształcają się proste lancetowate liście. Tarczyca bajkalska jest ziołem znanym od wieków. Powszechnie była i jest nadal wykorzystywana w Chinach, Mongolii i Rosji. Stopniowo w ostatnich latach zdobywa również dużą popularność w Europie. Na terenie Polski można odnaleźć coraz więcej zazwyczaj drobnych plantatorów. Jej działanie obejmuje szerokie spektrum Aktywnie przyczynia się do regeneracji całego organizmu, a w tym układu immunologicznego również. Likwiduje stany zapalne, działa uspokajająco, wykorzystywana jest do zwalczania chorób nowotworowych, jest silnym antyoksydantem, Przyczynia się do wydłużenia okresu życia komórki. Należy tu wspomnieć o fragmentach naszego DNA zwanych telomerami, pokrótce mówiąc odpowiadają one za możliwość i krotność podziału komórki. Każda z naszych komórek ma określoną ilość cykli – podziału. Komórka będzie się dzieliła dopóki przypisany jej telomer będzie funkcjonował. Pewne flawonoidy nazywane ogólnie bajkaliną – jest ich w tym zielu około 40 , mają zdolność wpływania na telomery wydłużając ich życie, tym samym przyczyniają się do zwiększenie ilości cyklów podziału komórki. Przez co wydłużają jej życie. Przyjmuje się że używając tarczycy bajkalskiej lub wyciągu z niej – bajkaliny, można średnio wydłużyć czas życia komórki o oko 1-0% do 25 %. Ma to fundamentalne znaczenie dla procesów regeneracyjnych zachodzących w organizmie. Na rynku obecne są preparaty zawierające bajkalinę. Jednak można z rośliny samodzielnie wykonywać np. napary czy odwary. Najwyższe stężenie bajkaliny znajduje się w korzeniu rośliny, a dokładnie w drobnych jego odrostach. W związku z tym,że sama tarczyca jest roślina schładzająca, w medycynie chińskiej określana jako Yin. Dla zrównoważenia energetycznego należy dodać element rozgrzewający. Może nim być np. starty korzeń imbiru, a zimą dodatkowo goździki. Po zagotowaniu i odstawieniu dla polepszenia walorów smakowych można dodać miód. Z uwagi na działanie uspokajające tarczycy, taki wywar lepiej jest spożywać wieczorem przed snem.

Konopie siewne (Cannabis sativa)

• Konopie od setek lat towarzyszą człowiekowi. Zawsze były wykorzystywane na wielu polach. Robiono przy ich użyciu materiały budowlane, papier, szyto tkaniny na ubrania, worki , czy żagle z nasion natomiast produkowany jest olej wykorzystywany tak do celów spożywczych, jak i technicznych. Na terenie Polski przed rokiem 1939 konopie były powszechnie, a ich uprawy zajmowały ponad 30 tys hektarów. Po wojnie za czasów PRL uprawa tej rośliny była równie popularna. Obszar zasiewów wynosił ponad 20 tys hektarów. Od bardzo dawna konopie wykorzystywane były w medycynie ludowej. Ich właściwości na tym gruncie są niezwykle szerokie. Sprawia to niespotykany w innych roślinach skład w szczególności zawartość terpenów, flawonoidów, alkaloidów, ale przede wszystkim całego zakresu kanaboidów. Przeprowadzone na przestrzeni ostatnich 50 lat badania dowiodły, że konopie, a w szczególności zawarte w nim CBD, jest w stanie zwalczyć stany zapalne będące konsekwencją większości chorób. Skutecznie oddziały wuje przeciwbólowo, przeciwwymiotnie, łagodzi choroby natury psychiatrycznej, spowalnia procesy starzenia się organizmu. Zażywanie CBD przyczynia się do wygaszania chorób nowotworowych. Działa również antydepresyjnie i przeciwdrgawkowo. Przez wiele lat uważano , że CBD z uwagi na silne działanie przeciwzapalne wygasza niektóre aspekty działania systemu immunologicznego. Jednak Badania przeprowadzone w ostatnich latach, których wyniki zostały opublikowane na łamach Cannabis and Cannabinoid research w 2020 r. stwierdziły, że CBD jest wyraźnym czynnikiem stymulującym układ odpornościowy. Badania na ten temat rozpoczęto stosunkowo późno, gdyż do niedawna głównym punktem zainteresowania badaczy było THC.
• Dokładniej rzecz ujmując w organizmie człowieka znajduję się tzw. receptory kannabinoidowe, które są częścią odkrytego w roku 1964 układu kannaibidowego. Jednym z zadań tego ukłądu jest utrzymywanie organizmu w stanie równowagi .Wymienione wyżej receptory, to CB1 I CB2. Mają one wyznaczone rożne funkcje.. Receptor CB2 został niedawno odkryty w komórkach układu immunologicznego. To właśnie za pośrednictwem tych receptorów zażywając CBD można stymulować układ odpornościowy. Działanie dobrze funkcjonującego układu immunologicznego polega, jak wiemy, na szeroko pojętej ochronie organizmu przed różnymi czynnikami. Jednak jeżeli okład odpornościowy zaczyna działać wadliwie możemy mieć do czynienia z chorobami autoimunologicznymi, albo przeciwnie ze spadkiem odporności. Z przeprowadzonych badań wynika, że CBD oddziaływając na CB2 potrafi równoważyć funkcjonowanie układu odpornościowego dostosowując je do aktualnie występujących potrzeb. Na dzień dzisiejszy nie udało do końca określić mechanizmów odpowiadających za te procesy, dowiedziono jednak że mają one miejsce i dają namacalne rezultaty. Zważywszy na powyższe fakty można stwierdzić, że CBD w razie potrzeby może stymulować układ immunologiczny do większej aktywności lub ukierunkować go na wyciszenie niekorzystnych stymulantów pochodzących z innych części organizmu.

Zakończenie

W powyższym opracowanie zostało pokazane tylko kilka przykładowych roślin, które bezpośrednio lub pośrednio po ich przetworzeniu mają wpływ na odbudowę i funkcjonowanie systemu immunologicznego człowieka. Nie zostało tu ujętych wiele wartościowych przedstawicieli świata roślin, mających równie skuteczny wpływ na działanie układu odpornościowego takich jak np. pokrzywa, lipa, czystek, kurkuma czy mniszek lekarski, jak i wiele wiele innych . Otaczająca nas natura jest pełna rożnego rodzaju składników, z których każdy ma ściśle określoną rolę do spełnienia. Rośliny w tym zbiorze dostarczają tak nam, jak i innym istotom, to czego potrzebujemy do życia Parafrazując cytat z poprzedniej epoki, żywią nas i leczą. Dla tego tez powinniśmy dołożyć wszelkich starań, aby im to odwzajemnić. Możemy to robić poprzez przeciwstawianie się, bardzo mocno obecnie praktykowanym działaniom w postaci bezwzględnej eksploatacji wszystkich zasobów natury w tym świata roślin, którego w naszym otoczeniu jest coraz uboższy. Jako jednostki możemy tego dokonywać w obrębie naszego domu czy podwórka.. Ale kiedy po zbudowaniu świadomości u innych zaczniemy łączyć siły podwórko, to może nabrać zupełnie innych rozmiarów.